अडचण लहान, नाही संकट जया म्हणावे
मदतीस येई कोणी क्षणमित्र त्यां म्हणावे ॥

रिक्षातुनी उतरलो भाडे कमीच होते
देईल सुटे कोणी क्षणमित्र त्यां म्हणावे ॥

प्लॅटफॉर्म उंच होता गाडीही येत होती
देईल हात कोणी क्षणमित्र त्यां म्हणावे ॥

वृद्ध उभा तो एक रहदारी होती भारी
नेई पल्याड कोणी क्षणमित्र त्यां म्हणावे ॥

बसमध्ये गर्दी होती गर्भार नारी चढली
आसनी उठे कोणी क्षणमित्र त्यां म्हणावे ॥

स्टेशनी ट्रेन येता खच्चून भरली होती
देई शिरुनि कोणी क्षणमित्र त्यां म्हणावे ॥

कोसळे अथक पाऊस वैतागलेले सगळे
स्मितहास्य देई कोणी क्षणमित्र त्यां म्हणावे ॥

त्या क्षणी मदत होते जरी असे तो निनावी
भेटेल असा कोणी क्षणमित्र त्यां म्हणावे ॥

रोजची असे चिडचिड रोजची असे कुरकुर
सुसह्य करे कोणी क्षणमित्र त्यां म्हणावे ॥

अनुभवातून शिकूनी जागव स्वतःत मैत्र
त्रासला असे कोणी क्षणमित्र तू बनावे ॥

अडचण लहान, नाही संकट जया म्हणावे
मदतीस येई कोणी क्षणमित्र त्यां म्हणावे ॥